به طور کلی سیستم های ایمنی خودرو به دو دسته غیر فعال و فعال تقسیم می شوند.

سیستم های ایمنی غیرفعال فقط هنگام به وجود آمدن تصادفات وظیفه ی کاهش تلفات و صدمات به سرنشینان را بر عهده دارند.

اکثر افراد ، با سیستم های ایمنی غیرفعال آشنایی دارند مانند کمربندهای ایمنی ، کیسه های هوا ، فیوز قفل کن و...

inactive safety system

اما علاوه بر کمربند ایمنی ، کیسه هوا و ... تجهیزاتی بر روی خودروها نصب شده و مانع از ایجاد تصادف می شوند ، این سیستم ها و تجهیزات مربوط به آن را سیستم های ایمنی فعال می گویند . سیستم های ایمنی فعال ، هنگامی که استارت خودرو زده می شود شروع به فعالیت می کند و از به وجود آمدن تصادفات جلوگیری می کند.

active safety system

سعی خودروسازان بر اینست که هم سیستم ایمنی فعال و هم سیستم ایمنی غیر فعال خودرو را بهبود بخشند ، یعنی هم از ایجاد تصادف جلوگیری کنند (با کمک سیستم ایمنی فعال) و هم اگر تصادفی ایجاد شد ، تلفات و خسارت های آن را به حداقل برسانند.

سیستم های ایمنی فعال بسیار گسترده تر و جدیدتر می باشد و می بایست آنها را به دو دسته تقسیم بندی کرد و سپس بررسی کرد.

1- سیستم های پایدارکننده خودرو:

car stability systems

مانند سیستم های ABS , EBD , ESP و ... که با ایجاد پایداری بیشتر برای خودرو ، مانع از ایجاد تصادفات می شوند.

2- سیستم های هشداردهنده به راننده:

car alarm systems

که در این سیستم ها ، هنگامی که خودروی هوشمند احساس کند ، راننده از عوامل ایمنی در رانندگی غفلت کرده یا سایر عوامل خطر آفرین راننده و خودرو را تهدید می کنند ، با هشدار به موقع به راننده ، مانع از آسیب به خودرو ، سرنشینان ، عابران پیاده و سایر خودروهای مجاور می شود.

بالا
پایین